وَ مُبَشِّراً و مژده‌دهندهء اهل ايمان و طاعت ، وَ نَذِيراً و ترسانندهء اهل كفر و معصيت . ( 45 ) وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ و خوانندهء به خداى عزّ و جلّ به فرمان ، وَ سِراجاً مُنِيراً و چراغ تابان . ( 46 ) وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيراً و مژده ده « 1 » مؤمنان را كه مر ايشان راست از خداى تعالى فضل بزرگوار وَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ و كافران [ را ] و منافقان را طاعت مدار . وَ دَعْ أَذاهُمْ و بمان آزارشان تا وقت فرمان كارزار شان ، وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا و توكل كن بر آفريدگار ، و بسنده است خداى تعالى سازندهء كار . ( 47 - 48 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ اى مؤمنان چون زنان گرونده را به زنى كنيت ، ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ باز طلاق دهيت‌شان پيش از آنك ايشان را ببساويت « 2 » ؛ فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها نيست شما را بر ايشان عدّتى كه آن را شمار داريت ، فَمَتِّعُوهُنَّ متعه‌شان بدهيت ، وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا و بر مجاملت و حسن معاملتشان رها كنيت . ( 49 ) يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ أَزْواجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ اى پيامبر ما حلال كرديم مر ترا آن زنانى كه به كابينشان پذرفتى ، وَ ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ و آن كنيزكان كه از غنيمت‌شان گرفتى وَ بَناتِ عَمِّكَ وَ بَناتِ عَمَّاتِكَ وَ بَناتِ خالِكَ وَ بَناتِ خالاتِكَ و دختران عمّانت ، و دختران عمّگانت ، و دختران خالانت ، و دختران خالگانت ، يعنى هم « 3 » از تبار پدرت ، و هم از تبار مادرت . اللَّاتِي هاجَرْنَ مَعَكَ آنها كه « 4 » هجرت كرد [ ه‌ا ] ند با تو مباح است نكاح اينها

--> ( 1 ) - ن : و مژده . ( 2 ) - ن : به پساويت . ( 3 ) - ن : « هم » ندارد . ( 4 ) - ن : كه هم .